Vanwege haar honderdste verjaardag kreeg Mien Terwijn-van Straaten uit Lisse afgelopen woensdag bezoek van burgemeester Lies Spruit (Foto: Erwin Brandt).

Honderdjarige Mien Terwijn nog altijd op de praatstoel
Laatste update: 18 april 2017 om 16:41

LISSE - Hoewel Mien Terwijn-van Straaten sinds kort in een revalidatiekliniek in Warmond verblijft, kwam ze vorige week woensdag speciaal voor het bezoek van burgemeester Lies Spruit nog even naar huis in Lisse om op haar honderdste verjaardag te proosten.

Tussen de koffie en gebak door is ze aan één stuk aan het woord en raakt ze amper uitgepraat.

"Nog steeds ontgaat haar niets en ze weet nog van alles", vertelt een van de aanwezigen. "Zes weken geleden is ze gevallen en toen pas naar het revalidatiecentrum verhuist. Ze is nu in afwachting van een kamer in een woonzorglocatie in Lisse."


Haar overleden man Wim Terwijn was de eerste directeur en bedenker van het Fioretticollege. Mien vertelt dat ze elkaar als student ontmoetten in Amsterdam. "Vlak na de Tweede Wereldoorlog kreeg Wim een baan in het onderwijs, in het zuiden van het land. Hij doceerde in Kerkrade en Heerlen. De scholen waarop mijn man lesgaf, vielen onder de Orde van Franciscanen. Op een dag kwam er een pater uit Leiden naar hem toe om te vragen of hij directeur wilde worden van een nieuw op te richten middelbare school in de Bollenstreek."


"Het bisdom Rotterdam wilde de nieuwe school eigenlijk in Noordwijkerhout", vertelt Mien vrolijk verder. "Het was de toenmalige burgemeester van Lisse, Theo de Graaf, de vader van politicus Thom de Graaf, die Lisse een geschiktere plek vond. De middelbare school moest precies tussen Leiden en Haarlem inkomen. De Hogere Burgerschool (HBS) ging op 6 september 1956 open in het gebouw van de Agatha-meisjesschool aan de Heereweg en we begonnen met 29 leerlingen."


Wat betreft alleen jongens of gemengd komt Mien met verschillende versies, die gezien haar leeftijd niet kwalijk te nemen is. De laatste versie is gemengd, waarbij de meisjes allemaal bij het raam moesten zitten. Mien zegt dat Wim geen advertenties wilde zetten en aan haar vroeg om wiskunde te gaan geven.

"Daarvoor gaf ik altijd al bijles en nadat er meer klassen bijkwamen werd ik ook roostermaker. Als een docent ziek werd dan viel ik in en gaf ik bijvoorbeeld ook aardrijkskunde. Ik was dan blij dat de leerlingen over mij wat minder tevreden waren, want ik wilde niet beter zijn dan een ander op zijn of haar vakgebied. Het lesgeven is mij met de paplepel ingegoten, want mijn vader gaf ook les op een school en een avondschool."


In december 1956 werd een begin gemaakt met de voorbereidingen voor de bouw van de noodschool aan de 1e Poellaan. Vlak na de Pasen in 1957 verhuisde de HBS naar de barakken ervan. De onderwijslocatie maakte een explosieve groei door. Elk jaar kwam er een extra aantal leerlingen voor de eerste klas bij en moest een barak worden bijgebouwd. In 1971 opende het Fioretticollege aan de Sportlaan. Als bekende Lissese zijn er na al die decennia nog steeds contacten met leerlingen van het begin. "Ik vind het fijn, dat die banden bestaan", zegt Terwijn. "Zo blijft het mogelijk om al die oude herinneringen op te halen. Toen Wim 65 werd ben ik ook gestopt. Ik was toen 60 en vond het mooi geweest. Ik ben toen rustiger aan gaan doen. Lekker zitten hier, reizen, vrijwilligerswerk doen en elke dag een wandeling of fietstochtje."


"Aan de stoep in de wijk is te zien dat Mien tot haar noodgedwongen verhuizing tweemaal daags steevast hetzelfde wandelingetje afwerkte", grapt een van de aanwezigen. Er ontgaat Mien niets en aan het eind wil ze dat haar verhaal voor de krant het liefst nog even van tevoren wordt gecontroleerd. Op Tweede Paasdag wordt haar verjaardag in De Nachtegaal nog eens dunnetjes overgedaan en komen er vrienden en familie vanuit het hele land.