Ellen van Randeraat met (rechts) haar doek 'Verbondenheid': "In mijn leven is het creatieve schilderproces enorm belangrijk" (Foto: Ingrid Langeveld).

Ellen van Randeraat vindt vrijheid in blauw en rood
Laatste update: 16 mei 2017 om 10:43

NOORDWIJKERHOUT - Kijk mij hangen dan! De acrylschilderijen van Ellen van Randeraat lijken wel oogcontact te zoeken.

Kobalt en ultramarijn blauw zijn veruit haar favoriete kleuren, maar vaak heeft in haar expressionistisch oeuvre de kleur rood de overhand. "Gevoelsmatig is dat gewoon zo. Als ik potten met verf zie staan intrigeren die twee blauwkleurige tinten mij het meest", vertelt de in Rotterdam geboren en getogen Van Randeraat, die atelier houdt in hartje Noordwijkerhout. Het creatieve schilderproces is in haar leven enorm belangrijk. "Bezig zijn met verf; steeds ben ik beeldend onderweg en al wonend en werkend in Noordwijkerhout is 'dynamiek in kleur' ontstaan. Kleuren die om je heen spetteren en waar met plezier hard mee wordt gewerkt."

door Ingrid Langeveld
Beeldend en tegelijkertijd sprekend. Diepgang en lieflijk. Het energiek en vrolijk ogende werk van Van Randeraat valt meteen op. Typerend zijn een heldere structuur en een krachtig maar intiem kleurgebruik. Thema's zijn onder andere muziek, zowel het instrument als de muziek zelf, natuur, maritiem, religie, poëzie en spiritualiteit. Een leven zonder kunst en muziek kan ze zich "werkelijk niet' voorstellen. "Kunst en muziek zijn voor mij heel essentieel. Zij zijn familie, dat hoort bij elkaar", oordeelt Van Randeraat zelfverzekerd. Van jongs af aan en ook van huis uit heeft heeft ze alle gelegenheid gekregen haar vindingrijkheid en fantasie te ontwikkelen. Bijvoorbeeld met het spelen van dwarsfluit.

"Binnen het gezin zorgden mijn ouders voor onze creativiteit. Alles wat creatief was hoorde bij onze opvoeding. Enerzijds vormt je dat dan toch en krijg je het als bagage in je rugzak mee. Maar anderzijds ontstaat juist ook verwondering over datgene dat allerlei mensen maken. Menigmaal bezocht ik het Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam", aldus de Noordwijkerhoutse.


Dierenoppasser
Dat zij het pad van de kunst zou bewandelen, was echter geen uitgemaakte zaak. "Ik word dierenartsassistent", onthult Van Randeraat gekscherend een gedachte uit haar vroege jeugd. "Ik waande mij destijds Ellen de dierenoppasser." Op iets latere leeftijd wist ze echter stellig dat het iets creatiefs met tekenen en schilderen of de Duitse taal zou worden. Na het doorlopen van de middelbare school volgde Van Randeraat aan de Kunstnijverheidsschool in Rotterdam de vierjarige opleiding tekenlerares en studeerde vervolgens aan de Kunstacademie Rotterdam.

Na een fascinerende studiereis in de zomer van 1969 naar Amerika en Canada nam de inmiddels als tekendocente werkzame Van Randeraat aan de 'Akademie für Musisch-Kulturelle Weiterbildung' in Burg Fürsteneck bij Fulda (Duitsland) deel aan de cursussen muziek, weven, batikken, keramiek, schilderen en kunstgeschiedenis.

Ze ontwikkelde zich verder door het volgen van een eenjarige cursus in het Duitse Ratzeburg, waartoe onder meer museabezoeken in Hamburg, Keulen en Berlijn en een indrukwekkende studiereis door Denemarken, Zweden en Finland behoorden.


Vanaf 1997 is Van Randeraat als zelfstandig beeldend kunstenaar gevestigd in Noordwijkerhout, terwijl zij daarnaast gedurende de jaren 2001 tot en met 2009 de vakgroepopleiding Zomeracademie Drachten en later Oosterhout van Christian Artists Beeldende Kunst volgde. "Juist in die jaren op de zomeracademie kwam ik verder in het creatieve proces. Dankzij nieuwe impulsen en kritische blikken van andere kunstenaars kreeg ik een frisse kijk op mijn werk. Immers, vakgericht bijblijven is ook heel belangrijk", weet de leergierig beeldend kunstenaar.


Vrijheid
Van Randeraat is experimenteel en probeert in vorm, kleur, materiaalgebruik en presentatie verschillende technieken uit. Vrijwel aldoor schildert zij met acrylverf en werkt daarbij veelal vanuit een concept en maakt soms vooraf een schets. "Sinds ik het paletmes in combinatie met de acryl ontdekte was ik verkocht. Ooit werd ik bij een van mijn exposities bij galerie Artopa in Lisse aangesproken met de kreet 'je techniek kan anders, kan beter'. Nu hoor je mij echt werken", duidt Van Randeraat op haar momenteel meest gebruikte methode. "In het begin was het 'schilderen' met dat paletmes allemaal wat onhandig. Toch heeft het ook zijn charme. Er ontstaat een zekere vrijheid. Na een 'vrije' start kan de ordening komen: dik schilderen, laag over laag, al dan niet met toegevoegde structuur", ontvouwt Van Randeraat haar aanpak.


"En juist dat proces van de schilderkunst is voor mij erg belangrijk. Het blijft een soort creatieve speurtocht en vooral dat experimenteren is zo boeiend. Waar kom ik uit en wat kan er nog? Helemaal opgaand in het schilderen vergeet ik op die momenten zo nu en dan helemaal de tijd", glimlacht ze. Van Randeraat zegt precies te voelen wanneer haar doek werkelijk af is. "Voelt mijn werk nog niet goed dan zet ik het even weg. Exposities stel ik op mijn gemak samen. Werk dat echt af is mag mee. Exposeren is voor mij een serieuze zaak."


Kandinsky
Van Randeraat, overigens een groot bewonderaar van de Russisch-Franse kunstschilder Wassily Kandinsky, het Duitse cultuurbegrip 'Bauhaus' en evenzeer liefhebber van modern ballet, schildert van binnenuit en prefereert daarbij spontaniteit boven realiteit. "Schilderen is voor mij gevoel. Door stereotypen te vermijden met behoud van een persoonlijke stijl laat ik op het lakenwitte doek, abstract of geabstraheerd, een nieuwe werkelijkheid ontstaan. Werk van Kandinsky inspireert mij, maar zijn stijl najagen wil ik niet. Ten eerste kan ik dat niet en ten tweede wil ik iets van mijzelf maken. Werk dat anderen boeit, raakt en blij maakt."