Jonathan Teyl - 'Stel jezelf een andere route voor'
Laatste update: 1 juni 2012 om 14:24

Er is al een tijdje een discussie gaande tussen bewoners en gemeente over een te nemen bouwroute voor de 1e fase van bestemmingsplan Hooghkamer. De betrokken bewoners van de Jacoba van Beierenweg en de zogenaamde Wakkere Teylingers van de Componistenbuurt, komen met uiteenlopende argumenten waarom de bouwroute  zeker niet langs hun eigen huis – maar vooral wel langs het huis van de ander -  zou moeten lopen.

 

De gemeente liet eerder een onderzoek uitvoeren waaruit de Componistenbuurt als meest veilig uit de bus kwam. Het mag daarom geen verrassing heten dat de bewoners van de Componistenbuurt, hierna te noemen ‘Wakker Teylingen’, niet veel ophebben met de gemeente en met name wethouder John Stuurman, terwijl de bewoners van de Jacoba van Beierenweg zich juist achter de gemeente scharen.

 

Ieder woord in deze discussie wordt op een gouden schaal gelegd en gewogen. Toch durf ik nu alvast een conclusie te trekken: sommige dingen zijn een noodzakelijk kwaad (waaronder bouwroutes), geen mens die daar iets kan doen. Behalve als je daar natuurlijk zelf last van hebt. Wat volgt is een poging om onder het mom van veiligheid en rechtvaardigheid te strijden voor de ‘beste’ bouwroute. 

 

Wakker Teylingen vecht voor de veiligheid van hun kinderen, die talrijk zijn op de langere route door de Componistenbuurt. De bewoners van de Jacoba van Beierenweg wijzen erop dat H&B bouw niet wil meewerken aan de door Wakker Teylingen gewenste route. Er kan dus helemaal geen keus gemaakt worden voor die route, einde discussie.

 

Echter, een mens mag altijd dromen, zeker over dingen die misschien wel niet mogelijk zijn. Mag dat uitgehongerde kind in Afrika dan niet wensen dat hij in Nederland was geboren en fatsoenlijk naar school had gekund? Kan een asielzoeker die vanwege een bekrompen bureaucratie terug wordt gestuurd naar het oorlogsgebied dat zijn vaderland geworden is, opeens niet meer willen om hier te mogen blijven? Is onze wil vrij om het onmogelijke te verkiezen boven het mogelijke; hebben wij pas een vrije wil wanneer we het onmogelijke kunnen kiezen, of juist omdat we daarvoor kunnen kiezen?

 

De mens is waarschijnlijk het enige wezen op aarde dat zich kan voorstellen dat de wereld anders kan zijn dan deze is, juist omdat onze voorstellingen de grenzen van de werkelijkheid passeren, precies daarin ligt onze vrijheid. Iets niet kiezen omdat het niet kan, lijkt mij in elk geval geen keuze.

 

Maar goed, ik dwaal af. Het kan natuurlijk zo zijn dat het bouwverkeer bij de rotonde op de Schoutenlaan beter rechtdoor richting de Componistenlaan kan gaan, dan rechtsaf naar de Jacoba van Beierenweg. Dat scheelt immers weer een lastige bocht. Maar die bochten in de Componistenbuurt dan? "De gemeente neemt ons niet serieus", zegt de één, "maar de gemeente toont juist goede wil door het organiseren van een bemiddelingbijeenkomst", beweert de ander. Als ik niet tot mijn 67e wil doorwerken is de fractievoorzitter van de ouderenpartij plotseling mijn beste vriend, laat ik het daar maar op houden.